Kersverse grootouders moeten ook op zoek naar een manier om die nieuwe rol in te vullen. Maar hoe verloopt dit proces als je kleinkind geadopteerd is?

Mijn grootouders waren schatjes van mensen, beide koppels waren elkaars uiterste. Mijn vader komt uit een iets rijkere welstellende familie en mijn mama komt uit een middenklasse familie. De ouders van mijn mama genaamd 'bompa en bomma' zag ik dagelijks aangezien zij vlak naast de lagere school woonde.

De ouders van mijn papa genaamd 'oma en opa' zag ik niet dagelijks, maar wel wekelijks. Geen van beide koppels heeft me ooit laten voelen dat ik anders was dan de andere kleinkinderen. Op twaalfjarige leeftijd verloren ik plots in één maand tijd langs beide kanten zowel mijn oma als mijn bompa. Hun partners leefde elk nog een 15 tal jaar lang als weduwnaar en weduwe. Mijn band met zowel mijn opa en met mijn bomma werd tijdens die jaren nog sterker, inniger en was gebaseerd op wederzijds respect, vertrouwen en oprechte interesse.
Ongeveer 8-9 jaar geleden stierven ook zij.  Ik mis beide koppels nog steeds ontzettend fel.  Nog steeds na al die jaren, heb ik moeite om voorbij hun huizen te rijden, wetende dat ik er nooit meer kan binnenstappen voor een tasje koffie en een fijn gesprek.  

Nu mijn eigen ouders, een nieuwe rol hebben als grootouder, leer ik nieuwe inzichten omtrent opvoeden.  Nooit heb ik echt goed beseft dat grootouders het ook moeilijk kunnen hebben bij het verwerken van een adoptie, hoe zij  een zeer moeilijk proces moeten ondergaan dat onrechtstreeks ook hun leven zal veranderen.
Vaak staan de toekomstige adoptieouders in de spotlights en worden ze intens voorbereid op de komst van hun adoptiekind, maar de grootouders moeten ook voorbereid worden. Het is belangrijk dat ze erbij betrokken worden zodat iedereen er op dezelfde manier mee omgaat.

Waarom is het zo belangrijk?

Grootouders hadden misschien bepaalde ideeën over welk gezin zij graag gewild hadden voor hun kind.  Ook zij moeten wennen aan de idee dat ze adoptiekleinkinderen zullen krijgen.
Als je zoon of dochter je komt vertellen dat ze een kindje verwachten, voel je je meestal meteen erg betrokken. Oma in spé wisselt misschien leuke zwangerschapsanekdotes uit met het haar dochter. Hoe de buik dikker wordt, wat ze zal voelen tijdens de zwangerschap,…. Ze zien met eigen ogen hoe dikker de buik van hun dochter wordt, wat aanwijst dat het moment waarop ze hun pas geboren kleinkind in levende lijve gaan mogen bezoeken en knuffelen.
Bij grootouders van adoptiekinderen verloopt de voorbereiding helemaal anders. Ze stellen zich veel vragen af uit bezorgdheid naar hun kind toe. Ze vragen zich af of hun kind geen problemen op de hals haalt. Vaak hebben ze al moeten aanzien hoe hun kind al een lange weg heeft moeten afleggen om zwanger te geraken. Ze hebben al fel meegeleefd tijdens medische ingrepen, waren misschien opgelucht toen hun zoon of dochter kwam vertellen dat ze gingen stoppen met die IVF behandelingen. Dan horen ze even later dat hun kind denkt aan adoptie. Zij vragen zich ook af waarom de procedure zo lang duurt. Ze zien dezelfde beelden op tv van kinderen in nood, in tehuizen en kunnen moeilijk vatten waarom hun kind, die het goed meent, zo lang moet wacht op een kindje.
In het begin kunnen grootouders het moeilijk hebben met het concept adoptie, maar vaak komt het wel goed.  Communicatie en duidelijke afspraken zijn absoluut nodig, want de start is nu anders.

Na een jarenlang adoptie proces is dan eindelijk het moment aangekomen, het kleinkindje is er.
Bij een biologisch kleinkind zouden de kersverse grootouders het liefst van al, elke dag langskomen om het te leren kennen, spelen, knuffelen.  Maar bij een adoptiekleinkind moeten ze eigenlijk in het begin geduldig aan de zijlijn staan.  De eerste weken en maanden moet het kindje een vertrouwensband met zijn adoptieouders opbouwen.   Vooral iets oudere kinderen die geadopteerd worden hebben een moeilijkere start omdat ze vaak in het begin zeer ‘wantrouwig zijn tegenover volwassenen’.  In die eerste weken moet het kind leren wie zijn primaire verzorgers zijn.

Als grootouders kan je dit proces ondersteunen door als het nodig is, even een stapje opzij te zetten, niet onaangekondigd op bezoek komen en niet ongevraagd het kind te knuffelen.   Kinderen maken best goede afspraken met de grootouders over wat ze mogen zeggen tegen anderen.   Natuurlijk mogen grootouders vertellen vanwaar hun kleinkind vandaan komt, maar hoeveel zo een procedure kost, waarom het zo lang duurde, waarom het is afgestaan,…… de adoptie is een zeer privé aangelegenheid van hun kind en hun kleinkind.

 Grootouders moeten ook begrip hebben dat er moeilijkheden zijn die soms gepaard gaan met het opvoeden van een adoptiekind.  Goed bedoelde raad zoals “toen jullie klein waren, dan deed ik dat zo”  is niet altijd relevant.  
"Hij heeft jouw ogen, jij was ook zo toen je baby was,…." Het zijn vergelijkingen die we vaak maken in familieverband. Ze zorgen voor een basis. Bij een adoptiekind kunnen er overeenkomsten zijn, maar evengoed ook niet. Dat kan ongemak veroorzaken of het kan een verfrissende nieuwe perspectief geven in de beleving van hoe je ‘de ontwikkeling van het kind’ beleefd.
Wat in de genen zit kan je niet veranderen, maar in hun gedragingen zie je vaak de stempel van hun ouders.    Je mag het niet van tafel vegen als je commentaar hoort als: ‘ze hebben je daar achtergelaten, je mag van geluk spreken dat je hier nu bij ons bent.

Je kan jouw kind en kleinkind ondersteunen wanneer het kleinkind zijn/haar adoptiedossier wilt inkijken.   Ook al kan je als grootouder je dan wel bedenken waarom hij of zij dit graag wilt weten? Of het misschien ongelukkig is?  Besef dat het verleden van een adoptiekind voor een groot stuk onbekend is.  Ondanks dat de adoptieprocedure vereist dat er een dossier is met de (medische) gegevens van de biologische ouders die door het kind en adoptieouders ten alle tijden kan ingekeken worden, blijven er heel veel onzekerheden bestaan.  Wat er ook gebeurd het is belangrijk om met respect te praten over de afkomst van het kind.  

Grootouders kunnen een veilige haven zijn voor kleinkinderen in hun druk leven
Het leven van een opgroeiend kind kan druk en vermoeiend zijn (school en hobbies), juist hier kunnen de grootouders zorgen voor rust in de chaos, zij kunnen het zich veroorloven om rustig gezellig te spelen, koken met hun kleinkinderen.  

Benadruk zoveel mogelijk dat adoptiekinderen ook maar gewone kleinkinderen zijn, maar vergeet soms niet die adoptiebril op te zetten in bepaalde situaties.  

 

Ben je een grootouder en heb je nog meer vragen of wil je graag eens praten,  contacteer adoptiecoach Tara of volg deze interessante vormingsavond bij mijn collega’s van Steunpuntadoptie : ‘Mijn kleinkind is geadopteerd, super toch’ op 26 Februari 2019.  Inschrijven kan op www.steunpuntadoptie.be

 

 bron: Steunpuntadoptie , VAG magazine jaargang 53

 

All Rights to share, blog and use are permitted by Universal law provided the content is copied unaltered, is distributed freely, and the author + website is mentioned.  Tara Mergeay www.adoptiecoach.be

Kersverse grootouders moeten ook op zoek naar een manier om die nieuwe rol in te vullen. Maar hoe verloopt dit proces als je kleinkind geadopteerd is?

Rascisme

Racisme en discriminatie. Het nieuws en sociale media tonen jammer genoeg het zoveelste incident in de VS. Een tragische incident dat had vermeden kunnen worden. Het probleem is niet enkel in de VS maar over de hele wereld.

Lees meer

Ketnet zet adoptie in de spotlights!

Lees meer

Adoptie en film

Lees meer

UITSTEL DOOR CORONA VIRUS -NIEUWE DATUM KOMT SNEL !

Lees meer

UITNODIGING: BOEKVOORSTELLING - LEZING

Wil je graag weten wat de redes van afstand (kunnen) zijn en hoe geadopteerde de gevolgen van afstand ervaren? Kom dan naar de boekverstelling van deze talentvolle schrijfster.

Lees meer

Happy Halloween!

Lees meer

ADOPTIE WEEKEND : NURTURE VS NATURE

Het Adoptie weekendje gaat door in het mooie ‘chatdodo’. Gelegen in onze Vlaamse Ardennen: Villes sur neuf. Wat kan je verwachten? We kaarten thema’s aan zoals: rouwen, identiteit, loyaliteitsconflicten hechting, trauma, eet-slaap problemen, procedure, racisme, discriminatie, frustraties, ...

Lees meer

GEDICHT

De harde waarheid

Lees meer

HAPPY Vaderkesdag !

Enkele weken geleden stonden de mama’s in de picture , nu is het de beurt aan de papa’s. Een vader zijn is niet gemakkelijk, heel vaak draait het rond de mama.

Lees meer

HAPPY GENETIC IDENTITY DAY !

Vandaag, 30 mei is de nieuwe internationale dag van het recht op genetische identiteit. Wat houdt dat eigenlijk in 'recht op genetische identiteit'? Dit houdt in dat iedereen het recht heeft om zijn/haar medische en culturele achtergrond te kennen.

Lees meer

HAPPY Moederkesdag !

Moederdag en Vaderdag, twee feestdagen die wereldwijd enthousiast gevierd worden. Dagen waarop mama’s en papa’s - terecht - in de schijnwerpers én de bloemetjes worden gezet. Maar zondag 12 mei, oftewel Moederdag, is niet voor iedereen een feest.

Lees meer

NIEUW ! Belastingvermindering Adoptiekosten

Binnenkort is het weer zover en moeten we onze belastingsbrief in vullen. Ik zag in het magazine 'De Tijd: Netto Belastinggids- De complete handleiding voor uw belasting aangifte- mei 2019-n°4 jaargang 13' onderstaand artikel.

Lees meer

Het Verdrag van Den HAAG

Lees meer

MIJN NIEUWJAARSBRIEF

Lees meer

Feestdagen: een mooie maar soms verwarrende tijd!

Lees meer

Binnenlandse geadopteerde : laat van je horen!

Lees meer

'a-Buddy' project is a go !

Lees meer

a-Buddy

Lees meer

SHANTI

Lees meer

Opgroeien in een weeshuis

Lees meer

Belang van een naam voor het kind

Lees meer

VERHAAL VAN EEN ADOPTIEKIND

Lees meer

Over mezelf

Lees meer

Trauma - Rouwen

Lees meer

Uitgelegd: adoptiejargon

Lees meer

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x